23-11-2009
De Brabantse Milieufederatie (BMF) doet een oproep aan alle Brabanders om zich aan te melden voor een enquête over het fietsbeleid van Brabant. Verschillende Brabantse wielrenners ontvingen persoonlijk een oproep. Ook Daphny vulde onlangs de enquête in.
De eerste wedstrijd in de halve finale van de play offs om de nationale ijshockey titel werd op vrijdagavond 22 februari gespeeld in Tilburg tussen de DESTIL Trappers en de Ruiters Eaters uit Geleen.
Op uitnodiging van hoofdsponsor DESTIL was de complete ZZPR.nl ploeg inclusief begeleiding en aanhang te gast in Tilburg. In goede ambiance werden de zij welkom geheten door John van Veghel van DESTIL alwaar na een goed buffet om 20.30 uur de wedstrijd begon. Voor de meesten was het de eerste maal dat zij een ijshockey wedstrijd bezochten. Maar na afloop was iedereen het er overeens dat het een bijzondere ervaring is geweest. In een volle hal met ruim tweeduizend toeschouwers en onder begleiding van opzweepende muziek, het laatste op de momenten dat het spel stil lag, werd er door de ijshockeyers volle bak gestreden. Helaas verloren de Trappers met 1-2 van de Eaters maar het spektakel was er niet minder op met als gevolg een vechtpartijtje na afloop van de wedstrijd. Toen de gemoederen gesust waren mocht Daphny van den Brand als eregaste nog de Man of the Match van de DESTIL Trappers feliciteren.
Het was een zeer geslaagde avond waar de wielerwereld kennis maakte met een andere tak van sport waar snelheid, kracht, felheid en spanning op het ijs werden neergezet. (verslag: zzpr.nl)
Op de website van de Trappers kun je het wedstrijdverslag terug vinden.
Ook gaf Daphny nog een interview na de wedstrijd. Klik hier om het interview te bekijken.
Bron: www.trappersmedia.nl
31-10-2007
NOS-verslaggever Gio Lippens zocht Daphny voor haar vertrek naar het EK in Zwitserland op en bekeek samen met haar de videoband van haar grootste succes tot nu toe: de wereldtitel van 2003.
Op welk moment in die koers besliste zij de wedstrijd? Waar was aartsrivale Hanka Kupfernagel? En vooral hoe gaat zij haar Europese titel van vorig jaar prolongeren?
Als u hier klikt kunt u luisteren naar de radioreportage van Gio Lippens.
(31-10-'07) Het radioprogramma Langs de Lijn blikt donderdagavond (1 november) samen met Daphny vooruit op het Europees kampioenschap veldrijden van aanstaande zondag. Ergens tussen 22.00 en 23.00 uur zal Daphny op Radio 1 te horen zijn.
Artikel in het Algemeen Dagblad van 11-12-2006: (bron: www.ad.nl)
Titel ook een beetje voor Jesse
Door LÉON DE KORT
HUIJBERGEN - Daphny van den Brand regeerde zaterdagmiddag meedogenloos op het EK veldrijden voor vrouwen.
FOTO COR VOS
Met dikke tranen en modderspetten op de wangen rijdt Daphny van den Brand over de finish.
Maar ze liet met een ontroerende geste ook haar warme, menselijke kant zien.
De blauwe trui met de gele sterren, hét bewijs dat Daphny van den Brand nu Europa's beste veldrijdster is, en de gouden medaille gingen zaterdagmiddag wel mee naar Zeeland. Voor de bloemen die ze op het erepodium had gekregen, wist de kleine Brabantse een betere bestemming dan thuis in een vaas.
Want hoewel Van den Brand (28) een bezeten topsportster is en volledig kan opgaan in het fietsen door bagger, over doorweekte weilanden en verraderlijke bospaadjes, legt de oud-wereldkampioene ook geregeld de oogkleppen opzij. Op die momenten staat haar sportwereld even stil en gaat de aandacht uit naar dagelijkse dingen in de nabije omgeving, die soms - zoals ze het zaterdagmiddag zelf verwoordde - 'de beste sportieve prestaties totaal onbelangrijk maken'.
Daarom had ze de dagen voorafgaand aan de EK in Huijbergen al bedacht wat ze met het boeket zou doen, mocht ze op die titelstrijd in de prijzen vallen. ,,Ongeacht welke plaats ik zou behalen, de bloemen zouden op het graf van Jesse Dingemans, dat mannetje uit Hoogerheide, moeten komen,'' vertelde Van den Brand na alle plichtplegingen.
,,Ik heb geprobeerd het nieuws rond die afschuwelijke gebeurtenis zo goed mogelijk te volgen. Als Brabantse voel je je sneller betrokken bij wat er in de buurt gebeurt. Ik kan er nog steeds niet over uit dat het leven voor zo'n ventje, dat nog alles moest ontdekken in deze wereld, nu al voorbij is. Dat er mensen rondlopen die iemand om niks vermoorden. De bloemen zijn beter op hun plek waar Jesse is begraven. Ik hoop dat zijn ouders er wat steun aan hebben.''
Ze betreurde het dat ze niet zelf langs het kerkhof kon gaan. De plicht, vanuit de sportwereld, riep. Waar haar mannelijke collega Niels Albert eerder op de middag na het veroveren van de titel vol bravoure kon roepen dat het tijd voor ontspanning was, wachtte Van den Brand een autorit van vijf, zes uur. Gisteren werd ze aan de start verwacht van een internationale vrouwencross in Frankfurt.
Zo gegrepen als Van den Brand was door de daad van een gestoorde, zo aangedaan had ze ook eerder op de winst in de saai verlopen race gereageerd. Weggereden in ronde één en nooit meer achterhaald door haar enige twee concurrentes Hanka Kupfernagel (tweede) en wereldkampioene Marianne Vos.
Het was het scenario dat haar vorig seizoen het ene na het andere succes bracht. ,,Alleen, toen was ik op m'n top en nu wist ik echt niet hoe goed of slecht ik ervoor stond. Kennelijk beter dan ik dacht.''
Al ver voor ze de finishlijn zou passeren, rolden er tranen over haar gezicht; het huilen hield even op, terwijl ze zich opknapte voor de huldiging, maar begon opnieuw toen ze zich in de armen van haar vriend Johan van de Ven stortte.
Alle emoties waren terug te voeren op het 'rotjaar' dat ze had beleefd. De ellende kondigde zich aan op het WK veldrijden in Zeddam, waar een lekke band haar kansen op een tweede regenboogtrui verknalde.
Vervolgens raakte ze in de ban van een mysterieuze knieblessure en werd haar mentale weerbaarheid getest in de lange periode van revalideren.
,,Ik heb maandenlang weinig kunnen fietsen, maar het terugknokken vergde minstens zo veel energie als de gewone competitie. Ik denk dat niet veel mensen begrijpen wat drie maanden dag in dag uit in een revalidatiecentrum met je doet. Zeker als je een blessure hebt die moeilijk is op te lossen. Pas na drie maanden viel het besluit om te opereren.
,,Als je uiteindelijk een kroon op dat werk kunt zetten met een Europees kampioenschap, krijg je dus zo'n waterige ontlading,'' besloot Van den Brand met een lach van opluchting. 10-12-2006
10-12-2006
Geluids- en beeldfragmenten over Daphny's Europese titel bij Studio Sport.